Em Chnorzli siini Öiro – Zürioberländer Gschichte      zurück zum Ausgangspunkt

Textprobe aus der Geschichte «Keeks mit Überraschige»
(Vergleiche auch Angebot «Sprech-CD mit Musikbegleitung»)

Nomaal hät er nid wele driilauffe. Me het von em chöne sägen, er seig e prännts Chind, wän de Clood nid scho Mitti driissgi gsi wèèr. S eerschtmaal hät er s vor zää Jaaren èèrnschthaft probiert, won er mit de Claudia z Pfäfike zämezogen isch. Scho nach eme Jaar händ s vo hüraate ggredt. Clood und Claudia, scho d Näme händ wunderbaar zäme passt. Und wo Cclaudia von irem Güno-Tökti dè positiiv Pschäid uf de Schwangerschaftstescht überchoo hät, händ s nüme nu devoo ggredt. Si händ i Gedanke s Gaschtzimerli als Chindezimer aafè iirichten und händ im Gmäindhuus s Hoochsig aaggmäldet. „Ich wott uf de Hoochsigfotene nid wie miini Mueter imer mit eme Buggé vor em Buuch daastaa“, hät Cclaudiaa gsäit und de Hoochsigthermiin no chli forssiert. Wo dänn die Sach mit de Verschüttig passiert isch, hät de Clood für siich tänkt: „Das wèèr doch iez en Grund zum s Hoochsig absäge.“ Nid das er grad verschrocke wèèr ab sim Gedanken, aber im Ghäime hät er doch imer öppe dranume ggrüblet. Je nööcher das dè Hoochsigtaag ggruckt isch, descht gröösser isch de Truck woorde. Bis de Clood in ere bööse Nacht tröimt, er sitzi mit de Claudiaa im Gmäindhuus vor em Chaschper Rüedisüeli, em Ziviilstandsbeamte, linggs und rächts de Stuu und Ggèrda Völlmi als Trauzüüge, bäid i schwarze Turuurchläider. De Rüedisüeli hät uusgsee wien en Schaarffrichter, grauehaft, mit Auge wien en Metzgerhund. Er chunt ooni Schnäggetänz grad zur Sach und brüelet de Clood aa, er söll jetz äntli jaa sägen, und dèè chrèèiet no lüüter: „Näääi!“ – und vertwachet. Natüürli vertwachet au Cclaudiaa und frööget en, wan er au heig. De Clood verzellt eren ales; und no mee: all siini Zwiifel und Bedänken in letschte Wuche. S hät e langi Nacht druus ggèè, won alls entschide hät. S Hoochsig isch würkli abgsäit woorde. Cclaudiaa hät zum Glück i de Gèrda Völlmi e Fründin mit eme guete Gspüüri für iren bodeloose Schmèèrz und au e nöiji Wonigspaartneri ghaa, und de Clood isch mit eme Fäldbett im Stuu sis Büro z Wetzike züglet, bis er z Buebike wider e Wonig gfunde gha hät.

 E zwäits Maal hät er nid welen esoo driilauffen und hät si voorsichtig als Singel dur s Läbe gschlage. Pruefflich isch s em ja guet ggloffen, und mit „dureschlaa“ isch nu d Siite vom Zämeläbe gmäint. Em Clood hät sin Abschiff nid nu Versäger-Gfüül praacht, s isch em au klaar woorde, das er muen en gueten Empfänger für zwüschemäntschlichi Wälelèngene haa. Nu mues in em ine no en Transischter sii, wo mit eme Widerstand siini Zwiifel so lang uufgstaut hät, bis es dän äntli zu dèm bööse Traum choo isch, wo rätsch-päng d Löösig praacht hät. Aber uf eso Knalleffäkt hät er s nüme welen abchoo laa, scho wäg de Näbetwürkigen uf all Siite. Häilige Beck, isch daas en Uufruer gsii i de ganze Bekanntschaft ume, vom Loch gaar nid z rede, wo Cclaudiaa drinabegheit isch und em Tunell, won èèr derduur hät müese.

zurück zum Ausgangspunkt